سامان : میدونی چقدر زندگیت مزخرفه

مثل آدمای ضعیف یه نقاب زدی به صورتت و حرفای می زنی که

برای اونای که منو میشناسن مثل یه سوژه است

حداقل آیدیمو

add 

 کن کلی بهت بخندیم

سامان : حتی ارزش نداری وقتم بزارم باهات کلکل کنم

و همین...

امروز جمعه  است

خیلیم دلگیره

سامان: حس خوبی دارم برای این که به کارام اطمینان دارم

سامان: (یکی : میخوای بگی خیلی مظلومی؟....بی شعور تر از این حرفاییی)

سامان:

( یه بزرگی میگه : بدتر از این که کسی پشتت حرف بزنه اینه که کسی پشت حرف نزنه)

سامان:  وخوب این نیز بگذرد

سامان: پس چرا میترسی یه زنگ بزنی؟

شمارمو عوض نکردم

منتظرم

چه حس خوبی دارم 

خوب منو میشناسی

و همین...

سامان:

ابرها کنار روید

شاید بتوانم خدا را در آسمانها ببینم

آیا خدا را در آسمانها باید جست؟

رهگذری گفت خدا را در خود بجو..

من؟

من که پر از گناه و تباهیم.

خدا را باید در کجا جست؟

 سالهاست که می جویم و پیدا نمیکنم

باز هم می جویم

آینه زندگی من شکسته و ترک خورده است

بهای سالهای از دست رفته چی؟

مرگ پایان این دردهاست

یعنی مرگ پاسخ به سوالات بی انتهای من است؟

هر چند که سامان یه جتازست که هنوز داره میمیره هر شب

و همین...

سامان: آخه چقدر یه آدم می تونه بدرد نخور باشه ( یه شاهی )

آینه: باز چی شده سامان؟

سامان: بابا واقعا راست میگه ها(دوست فراوان نشان دهنده کامیابی در زندگی نیست ، بلکه نشان نابودی زمان ، به گونه ای گسترده است)

سامان: بیخیال خیلی روش حساب کردم ولی باز به حرف خودم رسیدم

(یا کاری نکن یا به کسی نسپارش )

و خوب

سامان : بعد اندی روز اومدیم یه آپ کنیما چه با اعصابه آدم بازی میکنن

سامان: خیلی وقته مثل قبل دیگه نمیتونم بنویسم

پس

۱

۲

۳

۴

....

۳۰

و همین........

آینه: خیلی وقته اینجا نیومده بودم یه جورای بوی گذشته ها میاد

سامان: سلام به همه بی وفاها که ما رو فراموش کردن

سامان : سارا جان ازت خیلی ممنونم که به یاد من هستی تو یه دوست کاملی که قدرت تو افکارت حس میکنم

سامان : خیلی شبا شده که واقعا به همتون فکر کنم

سامان: آینه همیشه از گذشته فراری بودم چون حس کردم اونی که می تونستم باشم نبودم

سامان : ولی حالا احساس دل تنگی میکنم ولی هنوزم میدونم که باید رنگ شب عوض کرد

آینه : خیلی به هم ریخته ای سام سام

سامان : آخه اون دیگه از پیش من رفته

سامان : یکی از کسایی بود که باهاش به یه تکامل خاص رسیدم

سامان : مهم نیست هنوز خودم هستم که به راهم تنهایی ادامه بدم

سامان : فکر کنم تنهایی خیلی برام بهتره آره خیلی بهتره

سامان : در برابر هر احساسی بیشتر تسلیم شوید سرنخ های زندگیتان را به دست آن احساس سپرده اید

سامان : سخت ترین بخش هر کار مهمی این است که اول آن را شروع کنید

سامان : باز باید بگردم تا خودم پیدا کنم

سامان : زودی بر میگردم

آینه : منتظرم تا خودتو پیدا کنی

آینه : تو حق انتخاب شکست رو نداری

و همین....!

گفتن لحظه آخر
واسه من هنوز سواله
دیدن دوباره تو
فقط تو خواب و خیاله

لحظه های آخر تو
توی قلب من میمونه

هیچکی مثل تو بلد نیست
دلم و بسوزونه

بعد رفتن تو
روز و شب واسم سیاهه

میدونم بر نمیگردی
اما باز چشام به راهه

جای پات به روی قلبم
هنوزم تازگی داره

نه باورم نمیشه میگن
که منو دوسم ندار نه

قول میدم
قول میدم وقتی که نیستی
عکستو بغل نگیرم

قول میدم روزی هزار بار
واسه ی اشکات نمیرم

قول میدم وقتی که نیستی
پای عشقتو نسازم

قول میدم در انتظارت
چشمامو به در ندوزم

حالا دیگه گل خشک
دست تنهام یادگاره
منتظر به رات میمونم
تا تو برگردی دوباره

باورم کن ، باورم کن

که بدون تو میمیرم
بی تو تنهام ، خوب میدونی
که تو غصه هام اسیرم
به زیر خاکم و هنوز

نرفتی از خیال من
غصه نخور سیاه نپوش
گریه نکن برای من
دیگه فقط آرزومه
بارون بباره رو تنم

دوباره لحظه هام سپرد
منو به باد رفتنم

بارون میباره و تو رو
دوباره پیشم می بینم

اشک تو چشام حلقه میشه
دوباره تنها میشینم

قول بده وقتی تنها میشم
بازم بیای به کنارم

شبای جمعه که میاد
بیای سر مزار من

به زیر خاکم و هنوز
نرفتی از خیال من
غصه نخور سیاه نپوش
گریه نکن برای من
دیگه فقط آرزومه
بارون بباره رو تنم

دوباره لحظه هام سپرد
منو به باد رفتنم

سهم من از تو دوریه
تو لحظه های بی کسیم

قشنگی قسمت ماست
که ما به هم نمیرسیم

پاییز غریب و بی رنگ
اون همه برگ مگه کم بود
گل من رو چرا چیدی
گل من دنیای من بود

سامان : ( میخوام عوض  کنم رنگ شب رو )

هنوزم حس اینو دارم که به قول نیچه یه ابر انسان باشم و هستم فقط یک قدم تا نهایت

هنوزم این کائنات هستن که از من دستور میگیرن ( روح جهان)

هنوزم من همون سامانم فقط یه چندتا نکته اساسی یاد گرفتم که فقط هر فرد با تجربه می تونه اینارو حس کنه

سامان : کلی از وقتم تو پادگان هدر میره و وقتیم خونم حوصله نت اومدن ندارم باید همتون ببخشید
باور کنید به خیلیا سر میزنم ولی نظر نمیدم پس طبق معمول بازم میگم زود قضاوت نکنید

پادگان : لباسای قشنگ یا همون سولین .لباس مخصوص نیروی دریای . 

1- کارای مزخرف و ابتدای
2- ارتش چرا نداره
3- مخالفت به عبارتی اضافه خدمت
4-غذاهای مزخرف که البته خیلی از بچه های شهرستان ازش تعریف میکنن
5-چون میگذره خیالی نیست
6- پایان خدمت به عبارتی ادامه زندگی
7- پارتی حرف اول
8- باور و کائنات حرف دوم در این ضمینه
9- همرنگ جماعت شو تا مثل من نشی
10- خدمت یعنی خاطرات فراموش نشدنی برای افراد معمولی به زورم شده فراموش میکنم

فعلا کمی کم رنگ شدم تا بعد

از همه نظراتون ممنون

اونای که روزه میگیرید قبول باشه انشا الله

دوستدار شما سامان دوست داشتنی

و همین.....

سامان: دیگه وقتشه برم

آینه: کجا؟

دارم میرم سربازی

سامان: دو سال از بهترین سالای زندگیم اونجا نابود میشه

ولی مهم نیست

مهم اینه اونجام بهترین باشم

مثل همیشه

یاده این جمله افتادم:

دنیا زیر دستام توهم زیرش می چرخی

تا ۲ ماه نمی تونم آپ کنم

اونجا به همه داداشا آبجیا و دوستا

(آرمان .باران. شبنم. سارا. فاطمه. آبجی مرژی . آبجی شبنم . رضا. آنا دیونه. شیوا.مرجان)

و خیلیا دیگه فکر میکنم

پس !

همین...!

×

سامان : یه چند وقت نبودم اینم برای اینکه فکر نکنید تعطیله میزارم

سامان : این قسمته این آهنگه رو مخم  بود گفتم بزارم بره رو مخه همتون

تیکه میندازی كه بايد بري غير مستقيم

برو ولي يه درصد فك نكن كه قيدتو زديم

خواستي دلمو ببري بردي خداييشم

تنها بدي عشق اينه عاشقا جدا ميشن

ازت ممنونم اگه واسم دل مي سوزوني تو

آره ممنونم اگه هنوزم به فكرمي تو

بگو اندازه من مي خوره كي غمتو

راستي راستي نمي خواي بيام به ديدن تو

بروووووو

حالا كه دوسم نداشتي تو بذار برو

برو نمي خواد به پاي من بسوزي و بسازي

برو نمي خواد كه واسه من عشقتو ببازي

حالا كه داغي ميگي داري ميري مارو حلال كن

بديارو ببخش مي دونم خوبيا رو الان تو

حق داري نبيني و بگي بد بودم همش

اگه تا الانم با من موندي ممنونم ازت

آره ممنونم اگه با هر ساز من رقصيدي

تو راستي راستي عروسك نازه من تقصيري

نداشتي كه نذاشتي من داشته باشم تو رو

حالا كه دل تو موندنتو نخواسته با من برو

سامان : بعدا یه پست جالب تر میزارم

وهمین...

×

قانون زندگی قانون باورهاست

واندیشه ها از باور ها دستور می گیرند

کافیست باور کنید تا ببینید

و همین...

سامان : به این جمله بیشتر فکر کنید!

شاملو: عيب کار اينجاست که من '' آنچه هستم '' را با '' آنچه بايد باشم '' اشتباه مي کنم ، خيال ميکنم آنچه بايد باشم هستم،در حاليکه آنچه هستم نبايد باشم

سامان : توی این چند روزی که نبودم آدم های دیدم که معنی این جمله رو فهمیده بودن

سامان : و سامان یادش رفته بود که دیوارها برای شکسته شدن ساخته میشن

سامان : چند وقتیه اینقدر به مردم فکر کردم خودم فراموش کردم

آینه : بزار یه داستان برات تعریف کنم

آینه: یه برگ دفتر خاطرات سامان

سامان: همیشه تو ذهنم یه خاطره موج میزنه مثل یه سوراخ کوچیک توی یه سده که دیگه داره کاره خودشو میکنه وقتشه دیگه سد بشکنه

سامان: من به هیچ محکوم شدم و سنگینی این هیچ از هر چیز درد آور تر بود

سامان: واقعا چرا باید تحمل کرد

شریعتی : در عجبم از مردمي که خود زير شلاق ظلم و ستم زندگي مي کنند

 و بر حسيني مي گريند که آزادانه زيست

 آینه : تا کی ادامه خواهد داشت؟

سامان: تا زمانی که من و تو  به امید او باشیم

سامان: از این همه تناقص خستم

و همین...

آینه: و باز کسانی متولد خواهند شد که تاریخ بشریت رقم بزنن حتی اگه سامان این کارو نکنه

سامان: می دونی که این کارو میکنم

آینه: تولدت مبارک

سامان:و صدای بود که می گفت سامان و دیگر هیچ

و همین.......

سامان: همه غرق در نگاه کردن و دل باختن به یه گل سرخ شدند

اون گل سرخ جز زیبای هیچ چیز نداره هیچ چیز ولی خیلیا زندگیشونو سرش میبازن

همه عادت دارن ظاهر قضیه رو ببینن و این تا ابد یه جهل آشکاره که میبینیم دل میبندیم

و چه زود دل میبازیم

آینه: ظاهر برای خیلیا مهم تر از باطن و این حماقت بزرگ

سامان: چرا اینقدر زود قضاوت می کنن

خستم از این قضاوتا

........... ........... ............ ............... ..................

راستی می خوام یه لاگ گروهی بزنم

هرکی پایست بگه تو نظر خصوصیا و در ضمن یه نظرم بده در باره چی باشه

امیدوارم پایه باشید

 دوستدار شما سامان دوست داشتنی

(یه پست بهتر نوشته بودم ولی پاک شد من دیگه حوصله نداشتم )

و همین .......

سامان: تاریکی شب به اون ترجیح میدم  شاید بود ولی حالا

آینه: سامان  تو دور دست ها  چیزهای شنیده میشه گوش کن

سرما...
سردی...
این فقط سردی زمستون نیست
سردی هوا نیست...
سردی نفسه...
نفسی که یه روزی گرم بوده...
نفسی که حالا سرد شده...
نفسی که تهی شده..
دیگه نیست...
دستای سردش...
نگاه های سرد مردم....
حرف های سرد اونا....
و جای سردی که دارن می برنش....
به کدام گناه ناکرده؟!
وقتی پراکنده می شن...
می مونی تنها...
با افکارت....
با سوالایی که تو ذهنته...
با کرم هایی که انگار دارن سرتو می خورن....
و تو موندی و نگاه می کنی....
به زمینی که چند لحظه پیش ....
بستر آسایش انسانی بوده...
و حالا...
دیگه نیست...!!
نه اون زمین....نه اون آدم....
دیوونه می شی....

 قدرت روح در  آن خود گرداندن است و احساس رشد به احساس قدرتمندی می رسد..  نیچه

و همین....!!!

سامان :  این نوشته ها مال یکی از دوستام بود از سبکش معلومه مال کی

آینه: برای انسان های بزرگ بن بستی وجود ندارد چون بر این باورند که یا راهی خواهند یافت یا راهی خواهند ساخت

مرسی از نظراتتون 

آینه : ثانیه ها پشت ساعت ها  مخفی شدن .... آره اون سامان بود که نقاب زد

سامان: یاد هفت سین زندگیم افتادم  ولی سیناش بیشتر از هفتا بود

سامان  :  کلمات قدرت بیانشو ندارن

ساسان : یه دل گرمی برای بقای بیشتر

سکوت : آرامش عذاب آور . پس کجاست فریاد بچه ها

سیاهی : غرق شدن توش یعنی  تا ابد پیش رفتن

سختی : تنها چیزی که با زندگی گره خورده

سایه : خیلیا درکش نمی کنن . دوست خوب ساسان

سرما : نه سردی هوا. سردی قلب دوستانم

سرعت : دوست داشتنی برای پیشرفت

سادگی : برای بقیه مناسبه

س : یه دوست شبیه سامان

امید : با اینکه س نداره ولی جاش تو این هفت سینه مثل آینه

مهم نیست از این پست چیزی نفهمی چون من دیگه
 نمی نویسم که کسی بفهمه مهم اینکه درک کنه

درضمن تا نظرات  به 100 نرسه آپ نمی کنم

وهمین.....